A Biblio ule a repolo.

Nestes días desde o meu burato estou a percibir distintos aromas na Biblio, que me obrigan a saír correndo, morto de curiosidade: uliume a moito libro novo...ummm, hainos preciosos!!

Pero onte uliume...a repolo fresquiño!!
Mirade o que atopei: todo preparado na Biblio para que en Infantil comecen cun proxecto sobre vexetais.
Unha chea de recursos... moi ben seleccionados, non si?

Pepiño, o grilo.

Pepiño, o grilo, chegou de Portugal un día de primavera no curso pasado. Viaxou desde aló no coche da profe Ana e viviu unhas semanas na aula de 1º e 2º, recibindo todos os coidados dos nenos e nenas. Agasallounos a todos os que nesta escola vivimos co seu fermoso canto, improvisado a calquera hora do día...e sen ter en conta a actividade que estabamos a realizar. Non nos importaba: encantábanos escoitalo.
No mes de xuño, tras comprender que por moito agarimo e vexetal que lle deramos, a gaiola e a escola non eran lugar para el, os nenos ceibárono no campo, despedídoo co son de Ai Pepiño, adiós.

Hoxe, despois dun ano, Pepiño volveu a visitarnos. Apareceu na súa gaioliña e na mesma aula. Os pequenos recoñecérono ao momento: é Pepiño, é Pepiño!!

Prometemos coidarte, Pepiño, xa que volviches a visitarnos. Prometemos tamén, volverte a ceibar.

Coa luz de catro sentidos.

Nestas semanas en que tanto levamos aprendido sobre luces, non podemos esquecer ás persoas que se ven privadas da vista e alumean a súa vida coa forza doutros sentidos.
Pensando nelas, limos estes dous fermosos libros e, na aula de 5º e 6º, estamos a traballar cun deles, que comeza así: Para Tomás, el color amarillo sabe a mostaza, pero es suave como las plumas de los pollitos.
Hoxe amosamos o que van ser algunhas páxinas de... O noso libro negro das cores
E a ti? a que che sabe a cor verde? como ule a cor azul?

Na procura da luz.

Estas imaxes representan cinco momentos na historia da iluminación, pero... cal foi antes? cal despois? que nome reciben cada unha?
Eu xa o sei, porque ademais de consultar, hoxe escoitei unha fonte informativa moi especial: os pequechos do cole saben moito do tema!
A ver que averiguades vós!

Rato sabe facer...

Despois de moito, moito practicar... mirade o que sei facer!!!
Porque a luz que nos alumea cada noite, permítenos tamén xogar, imaxinar...



Que onde aprendin? Nun día como o de hoxe... onde había ser?
Pois nas páxinas dun libro que, por certo, temos na nosa Biblio. A ver se sodes quen de atopalo e facer as sombras mellor ca min.
(Por suposto é un dos que usamos moito neste noso tema)

Agasallo do amigo Mateus.

Amigas e amigos:
Alégrame ben comprobar como estades aprendendo moitas cousas da luz, como a que emiten as torres, por exemplo a de Hércules, o que ven sendo normal tendo en conta quen lle dá o nome a este colexio.
Pero, coñecedes outras formas de traballar coa luz? Eu sei dunha que consiste en facer debuxos ben fermosos con area, que podemos ver grazas a que están iluminados desde abaixo. Déixovos este exemplo, e máis este outro.
E, por certo, preguntastes aos vosos pais ou profes se saben facer sombras chinesas, que ven sendo outro xogo que facemos desde tempos antigos?

A ver que averiguades…

Unha escultura da Torre.

Hoxe disfrutamos doutra ollada diferente á Torre de Hércules: a de Ana.
Ana é orfebre, pero ademais de xoias, fai esculturas con metais. Unha das súas obras é esta Torre, que hoxe nos amosou. Tamén trouxo ao colexio algunhas das ferramentas que utiliza e os bocetos da escultura.
Gustounos moito ver e escoitar o que nos explicou. Grazas, Ana, por compartir con nós a túa ollada particular á nosa Torre.