Amigas e amigos:
Pasámolo moi ben este curso, aprendendo de todos os nenos que saben levar sempre a ledicia ás súas vidas, apesar de todo, e curioseando no corpo, desde o que sentimos o mundo. Para isto axudáronnos uns cantos pais, a quen lles agradecemos, outra vez, que compartan con nós o seu saber.
Despois veu a historia das casas, que é como dicir a historia dos nosos devanceiros e de nós mesmos: as máis antigas, os tipis, os iglus, os janokos e palafitos e, por suposto, as vivendas tradicionais xaponesas, sen esquecer os castelos.
Como ben sabedes, é moi importante seguir mantendo as gañas de aprender máis e mais, para o que vos recomendo que sigades lendo e lendo vós mesmos e cos vosos pais.Desde logo, podedes estar ben orgullosos do que aprendedes e do que transmitides aos vosos pais, pois (e este é un segredo que vos pido non divulguedes demasiado) todos, pequenos, maiores e criaturas do bosque, aprendemos de todos, e todos os días.
E lembrade tamén que ninguén vos poderá quitar nada do bailado.
Boas vacacións e a seguir descubrindo os pequenos misterios do mundo.
Saúdos desde o, tamén voso, bosque.
