Outra adiviña do Mateus

Amigas e amigos:
Canto se aprende neste cole nun día! Estiven agochado vendo a todas as nais e pais que viñeron amosarvos moitas cousas do que saben, e compartín co Rato os fermosos traballos que falan dos que son diferentes nalgunhas cousas e iguais nas súas gañas de vivir, aprender e recibir afecto, como todos vós.
Para seguir coa aprendizaxe do que somos, téñovos aquí unha adiviña para ver se dades coa resposta, ¿animádesvos?:

Altos pazos,
lindas xanelas,
abren e fechan
e ninguén anda detrás.

No sur do río Miño/Minho, dise:

Altos castelos,
lindas janelas,
que abrem e fecham
sem ninguém bulir nelas.

Para darvos pistas, e bebermos, de paso, nos ríos amplos doutras linguas, aquí están outras variantes:

Dos arquitas de cristal
que abren y cierran sin rechinar.

(En castelán).

Dues capsetes de vidre
que es poden obrir i tancar
sense destapar.

(En catalán).

¿Que vos parece que pode ser?

Onte, día da discapacidade.

Aquí, no colexio, levamos xa unhas semanas pensando e aprendendo sobre este tema.

Hoxe, só unha pequena homenaxe contra a discriminación, a favor da integración:
Este fermosísimo libro, que admite múltiples lecturas. Nesta Biblio gustou moito!

Tamén, por se vos apetece, dúas historias máis en formato vídeo. Picade AQUÍ e AQUÍ.

Aprendendo a ver... sen ollos.

Na nosa biblio temos este fermoso libro.
Hai xa algún tempo publicamos neste blog un traballo que os rapaces do terceiro ciclo fixeran a partir del.

Neste trimestre témolo de novo moi presente, pois garda relación co tema no que andamos a traballar.

Hoxe propóñovos disfrutalo doutro xeito. Queredes? PICADE AQUÍ.

Coa colaboración das familias.

Coa colaboración das familias é moito o que estamos a aprender neste tema de Xentes como folerpas.
Tivemos primeiro a Fernando e Isa, que desde o seu traballo na rama sanitaria, enriqueceron os nosos coñecementos sobre o corpo humano e a saúde e o pasado venres disfrutamos de outra actividade, nesta ocasión cun enfoque social, da man da nai de Alba, Isabel, e a súa compañeira Patricia.

Elas son coidadoras no centro Santiago Apóstol e achegáronnos ao día a día das persoas que nel viven. Con elas soubemos de grúas e pañais, de como axudar a vestir a quen sofre unha parálese... e, sobre todo, de como vivir un traballo con respecto e sensibilidade.
Coñecimos tamén a experiencia do Clube de ximnasia rítmica Santiago Apostol, polo que queremos felicitar a Maribel Dapena e Julia González.

A todas elas, moitas GRAZAS. É estupendo contar na escola con fontes informativas que forman parte dela!

Autismo ...e contos.

Queredes ver e escoitar O submarino das tres cores ou El barquito de papel?
AQUÍ e AQUÍ tedes os enlaces a contos nun sistema alternativo de comunicación.
Unha aposta máis para que ningún neno medre sen contos!

Noraboa polo blog HABLAPORMIDICEIAGO

Ponte no seu corpo.

Ponte no seu corpo foi o nome que lle puxemos á actividade que onte vivimos no colexio:
Algunhas alumnas do ciclo de Atención socio-sanitaria do Instituto Anxel Casal, deseñaron e executaron para nós, xogos de sensibilización nos que tentemos poñernos no corpo de persoas que viven cunha discapacidade.
Camiñamos cegos, movímonos en silla de rodas ou con andadores, manexamos cubertos e vaixelas especiais...

Aprendimos cousas moi interesantes, vivíndoas e sentíndoas.
MOITAS GRAZAS a todas (alumnas e profes)

Nova adiviña do Mateus.

Amigas e amigos:
A vosa sabedoría (ainda que xa estaba ben avisado do ano pasado) segue a me sorprender. En fin, alégrome de que xunto ao coñecemento do voso corpo tamén exerzades a perspicacia e lle doedes á vosa intelixencia e imaxinación o privilexiado lugar que lle debe corresponder no voso ser (non creades que nos adultos iso ocorre habitualmente…).
Bon, a ver que tal se vos dá agora, con esta outra adiviña:
¿Sabedes o que nunca se pode tocar coa man esquerda?